BLIJF COMMUNICEREN

Of ik even €6000,- wilde betalen, meldde de eindejaarafrekening van de energiemaatschappij. En, o ja, als ik niet snel betaalde dan kwamen er nog herinnerings- en incassokosten bij kijken, plus wettelijke rente. De betaling van zo’n naheffing deed me vermoeden dat we het gasverbruik van een crematorium aan huis hadden en niet dat van een normale eengezinswoning.

‘Is dit een grapje?’, vroeg ik nog aan mijn vrouw, ‘of moet ik dit serieus nemen?’

‘Je kan beter even uitzoeken hoe het zit,’ zei ze droog.

 

Een medewerker van de gasleverancier vertelde me vriendelijk dat er inderdaad een openstaande rekening stond over het jaar 2013, waar nog het voorschotbedrag van €170,- voor oktober bijkwam. ‘Graag binnen drie dagen betalen, anders moeten we overgaan tot incasso en afsluiting.’

‘Ja maar, mevrouw. De grafiek gasverbruik op de website laat zien dat ik de afgelopen acht jaar zo’n 1000 kuub gas per jaar afneem en geen 11000 kuub. Zou het kunnen zijn dat hier sprake is van een vergissing?’

‘Meneer, dat weet ik niet. Het enige dat ik weet is dat u binnen drie dagen moet betalen.’

Een andere medewerkster suggereerde dat er iets was misgegaan met de plaatsing van een nieuwe gasmeter in augustus. ‘Heeft u een foto genomen van de monteur en de gasmeter?’

‘Nou nee.’

‘Tja, dan kan ik u niet verder helpen.’

Daags erna. ‘Misschien kunt u de werkbon opvragen bij de leverancier van de gastmeter. U heeft nog twee dagen de tijd.’

‘Meneer, wij hebben de werkbon inderdaad nog liggen. Nee, die mogen wij niet kopiëren. Privacyredenen. Uw gasleverancier moet die toestemming aan ons geven.’

 

Als deze situatie zich vlak na mijn vrijlating zou hebben voorgedaan, brom ik je dat ik weer opgepakt zou zijn voor een geweldsdelict. Dit is namelijk het spul waarvan recidive gemaakt is. Na een aantal keren van het kastje naar de muur gestuurd te worden, had ik de leverancier met een bezoekje vereerd en hier en daar wat medewerkers over de balie getrokken, tot er iemand was die echt wilde luisteren. Je weet dat iets niet waar is, maar je wordt aan alle kanten gedwarsboomd. Je dringt gewoon niet door. Om woest van te worden. Daarbij is een schuld van €100000 om te lachen van verdriet, in de wetenschap dat je daar nooit uitkomt, maar deze bedragen van een paar duizend euro slopen je weerstand uiteindelijk.

Tegenwoordig weet ik hoe ik met dit soort situaties moet omgaan: ken je feiten, blijf rustig maar vasthoudend en stuur snel aan op een definitieve oplossing. Schuif niets op de lange baan, want dit soort problemen, zo is mijn ervaring, planten zich voort als konijnen. Kortom, blijf communiceren.

Toch is dat maar net wat je moet kunnen: communiceren. Veel gedetineerden en ex-bajesklanten zijn daar slecht op toegerust. Vaak, ook al staan ze in hun recht, lossen ze problemen op een verkeerde manier op. Zo heeft het geen zin hier je kop in het zand te steken en te hopen dat ze je met rust laten. Dat zal niet gebeuren. Praat. En als dat niet lukt, vraag om hulp. Dat klaart de lucht.

 

Hoe het verhaal afliep? De installatiemonteur had per ongeluk een 1’tje teveel genoteerd, resulterend in een rekening voor 10000 kuub extra gas. In plaats van €6000 bijbetalen, kreeg ik na een half jaar €900 terug. Jammer genoeg kon ik geen wettelijke rente en incassokosten in rekening brengen.